Rania Varsama Ποτέ δεν πίστευα ότι θα σε συναντούσα. Γλυκιά μου σκοτεινή και σαγηνευτική ύπαρξη. Είχα ονειρευτεί τα μακρυά σου μ...

Μα τότε σε συνάντησα...

Rania Varsama
Ποτέ δεν πίστευα ότι θα σε συναντούσα.
Γλυκιά μου σκοτεινή και σαγηνευτική ύπαρξη.

Είχα ονειρευτεί τα μακρυά σου μαύρα μαλλιά,
τα μελαγχολικά σου μάτια,
το αιθέριο περπάτημα σου,
το μεταξένιο σου δέρμα.

Μα ποτέ δεν πίστευα ότι θα σε συναντούσα.
Είχα ξοδέψει τις ευχές μου.

Κάθε πρωί περπατούσα τα γκρίζα πεζοδρόμια,
ανεχόμουν τη φασαρία της λεωφόρου,
το σαράκι της ρουτίνας,
την αφόρητη καθημερινότητα.

Μα τότε σε συνάντησα.
Σαν τα μάτια μου σε αντίκρισαν,
θύελλες και αστραπές χτύπησαν την ψυχή μου.
Κάθε σου ματιά σου γεννούσε τρικυμία και τάραζε το σώμα μου.
Ήταν η στιγμή να ξαναγεννηθώ.
Ήταν η στιγμή να αρνηθώ το ρεαλισμό και να νιώσω ελεύθερος μαζί σου.

Και τότε με άγγιξες.
Ηλεκτρισμός διαπέρασε το αίμα μου.
Μούδιασαν τα κύτταρά μου.
Ρούφηξες όλη την ενέργειά μου και παραδόθηκα σε σένα.
Σαν το πιο ταπεινό λουλούδι που ζητάει απεγνωσμένα το φως του Ήλιου,
εξαρτήθηκα από σένα.

Σ' αγάπησα από την πρώτη στιγμή.
Σ' αγάπησα γιατί στο όνειρό μου σ΄είχα λατρέψει.
Σ' αγάπησα γιατί απλά δεν γινόταν αλλιώς.

Και ακόμα δεν ξέρω αν σ' έχω συναντήσει
ή αν απλά κατοικείς στη γωνιά του πιο όμορφου ονείρου μου.

-Γιάννης Κουμαριανός

0 σχόλια: